De Slachtoffers

Nelle Kooren • 28 november 2025

Gedicht

De Slachtoffers


Onzichtbaar,

als een woord in de mooiste zin van je favoriete boek.

 

Onzichtbaar,

als een regendruppel, die een beuk de zomer helpt overleven.


Onzichtbaar,

als een mier in de mierenhoop, die vijftig keer zijn lichaamsgewicht draagt.


Onzichtbaar,

als de golven achter de branding.


Onzichtbaar,

als de zwaartekracht en de grondwaterstand.


Onzichtbaar,

als de lente in de herfst.


Onzichtbaar,

als beweegredenen.


Onzichtbaar,

als dat wat een ander in je ziet.


Ze zijn onzichtbaar,

als het onuitgesproken woord dat iedereen gehoord heeft,

maar hebben het eeuwige leven op ons geweten.

 

Onuitwisbaar.


Bomensilhouetten tekenen zich af in de mist op een met gras begroeide heuvel, waardoor een sfeervol, mistig landschap ontstaat.

Dit gedicht droeg ik op aan de slachtoffers van de genocide in Gaza in een actie van het Instagram account @wijtrekkeneenrodelijn. 

Tekstlijst op een donkere achtergrond; knoppen:
door Nelle Kooren 21 december 2025
Over trauma, empathie en de vraag die centraal staat: kun je erbij blijven? Van persoonlijke herinneringen tot menselijk leed op sociale media. Over het belang van aanwezig blijven bij ongemak.
Een vrouw met lang bruin haar lacht, terwijl ze buiten staat bij het water en een bakstenen muur.
door Nelle Kooren 11 december 2025
Over twijfel, moed en het manuscript dat klaar ligt om de wereld in te gaan. Lineair Dalend is fictie, maar het verhaal mag gelezen worden.
Meer posts