Lineair Dalend - Over mijn manuscript

Ze zitten samen op de bank in Ellies huis. Tussen hen in liggen gespreksonderwerpen waar ze het niet over willen hebben.

Lineair Dalend gaat over Ellie en Wolf, broer en zus. Wolf schold zijn baas uit, terwijl zijn moeder op sterven lag. Ellie drukt haar emoties liever uit in grafieken. Na het overlijden van hun streng religieuze moeder Judy, moeten de twintigers op zoek naar nieuwe manieren om zich te verhouden tot hun vader, hun partners, hun werk, elkaar, maar bovenal tot zichzelf. In die periode ontmoeten ze Margreet en Brent. Margreet maakt hetzelfde ziekteproces door als hun moeder en hun leeftijdgenoot Brent heeft zijn beide ouders jong verloren. Er ontwikkelt zich een vriendschap, waarin zowel het leven als de dood opnieuw uitgevonden worden. Brent en Wolf zijn confronterende spiegels voor elkaar en Brent blijkt Ellie te kunnen helpen met haar grafieken. Wolf en Ellie blijven allebei telkens terugkeren naar Margreet, zichzelf zoekend in de herbeleving van Judy´s aftakeling. De nieuwe perspectieven die ze opdoen zorgen er uiteindelijk voor dat zowel Ellie als Wolf de druk van Judy´s nalatenschap van zich af kunnen leggen en eigen keuzes beginnen te maken.

Ellie

Ellie voelt nog Judy’s hand de hare angstig fijnknijpen. Bang dat haar mond stil zou komen te staan terwijl er nog zoveel woorden op haar lippen zouden liggen, die ze dan zou moeten inslikken en tot in eeuwigheid voor zich zou moeten houden. Dat als ze haar leven aan zich voorbij zou zien gaan, er dan nog iets essentieels zou ontbreken.

‘Ze was bang om een boek zonder einde af te leveren, Wolf, en dat wij ons de rest van ons leven zouden afvragen wat dat einde had moeten zijn. Of dat we, wetend wat het einde had moeten zijn, zouden verzuchten wat had kunnen zijn.’



Wolf

‘Ik was de avond daarvoor bij een vriend, waarvan de ouders niet thuis waren. We hadden van dat smerige supermarkt bier gekocht. Ik was voor het eerst in mijn leven dronken, dus op zondagochtend had ik voor het eerst van mijn leven een kater. Het was eigenlijk heel eenvoudig. Mijn ouders en Ellie zaten al aan het ontbijt. Ik kwam in mijn pyjama naar beneden en ik zei: “ik ga vandaag niet mee naar de kerk, want ik moet leren voor mijn toetsweek.” Dat is wat ik zei.’

‘En daarmee was het klaar?’

Wolf knikt bevestigend. Eigenlijk is het toen pas begonnen, denkt hij, maar die woorden spoelt hij snel weg met een paar slokken wijn.